เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 951 ชิงหนี่ว์สำแดงอิทธิฤทธิ์
เมื่อได้ยินเสียงที่แฝงแววเยาะเย้ยของหลงเวิ่นเสวี่ย หางตาของซูฝานก็กระตุกเบา ๆ เขาแสร้งเบี่ยงตัวเข้าหาลิ่วหลิง พลางส่งกระแสจิตตอบกลับไป
“วาสนาดอกท้อบ้าบออะไรกัน เจ้าอย่าพูดซี้ซั้ว”
“ข้าพูดซี้ซั้วงั้นรึ? ที่ข้าพูดล้วนเป็นความจริงทั้งนั้น”
หลงเวิ่นเสวี่ยแค่นเสียงฮึ แล้วเอ่ยต่อไป
“ข้าละสงสัยจริง ๆ ว่าเจ้าใช้วิธีใดกันแน่ ถึงทำให้โอสถเซียนอมตะผู้นี้ภักดีต่อเจ้าอย่างไม่ลืมหูลืมตา ต่อให้เจ้าจะบีบให้นางตั้งคำสัตย์ต่อมรรคาสวรรค์ ผลลัพธ์ก็คงไม่ดีถึงขนาดนี้หรอกกระมัง”
“คำสัตย์ต่อมรรคาสวรรค์อะไรกันไร้สาระ เจ้าอย่าพูดมั่วไปเรื่อย ลิ่วหลิงคือคน...คนสำคัญมากของข้า”
“คนสำคัญมาก? ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ”
หลงเวิ่นเสวี่ยราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในใต้หล้า นางหัวเราะอยู่พักใหญ่จึงค่อย ๆ สงบลง
“ก็นั่นสิ เจ้าพูดไม่ผิดหรอก โอสถเซียนอมตะทุกต้นล้วนเป็นตัวตนที่สำคัญยิ่งยวดทั้งนั้น ใครบ้างจะไม่ตาลุกวาว?”