เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 949 สารภาพตามตรง
“หา? จริงดิ?”
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของซูฝานก็ชะงักไปก่อน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นดีใจจนเนื้อเต้น
“ข้าจะหลอกเจ้าไปทำไม? ศิษย์ของเจ้าคนนั้นก็มีศาสตราเทพอยู่ไม่ใช่หรือ? เจ้าลองไปถามนางดูก็ได้”
หลงเวิ่นเสวี่ยพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดระคนรำคาญ
ซูฝานรู้ว่าหลงเวิ่นเสวี่ยหมายถึงเสี่ยวจี๋เสียง แต่ในขณะเดียวกันเขาก็นึกขึ้นได้ว่า หลงเวิ่นเสวี่ยเคยตั้งคำสัตย์ต่อมรรคาสวรรค์ไว้ ย่อมไม่มีทางหลอกลวงเขาได้แน่
“เชี่ยจริง? ภาพร้อยระบำหลอมโลหะของศิษย์หลานเมิ่งตงมันร้ายกาจขนาดนั้นเชียวหรือ? ไฉนจู่ ๆ ถึงยกระดับสะพานสู่ภพหน้าให้กลายเป็นศาสตราเทพได้ในพริบตาเดียวเนี่ย?”
“แค่นายช่างหลอมอาวุธคนนั้นน่ะหรือ?”
หลงเวิ่นเสวี่ยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดูแคลน
“เขาแค่โชคดีเท่านั้นแหละ เปลี่ยนเป็นช่างตีเหล็กคนไหนก็ได้ทั้งนั้น ขอเพียงไม่โง่เง่าจนเกินไปและคลุกคลีอยู่กับการตีเหล็กมาหลายพันปี ย่อมทำได้เหมือนกันหมด เป็นเพราะเงื่อนไขในตัวสะพานสู่ภพหน้าเองที่ถึงเกณฑ์ของศาสตราเทพ ผนวกกับ…การกระทำสุดท้ายของเจ้าเมื่อครู่ต่างหากล่ะ ถึงได้ทำให้สะพานสู่ภพหน้าก้าวขึ้นเป็นศาสตราเทพได้ในคราวเดียว”