กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 835 ข้าคุกเข่าขอขมาเลยแล้วกัน
“มดปลวกงั้นหรือ? นายกำลังเรียกฉันอยู่หรือเปล่า พี่ชาย?”
ซูฝานรู้สึกขำกับท่าทางของหัวหน้าสามคนนี้
แม้แต่นวี่ตี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ
“ขำหาพระแสงอะไรวะ?”
หัวหน้าสามพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดระคนรำคาญ
“มารดามันเถอะ! ถ้าลูกพี่ใหญ่ไม่ได้สั่งไว้ว่าห้ามฆ่าคนธรรมดา ป่านนี้ข้าลงมือไปนานแล้ว”
“โอ้โห ลูกพี่พวกนายนี่มีมนุษยธรรมดีแฮะ”
ซูฝานประหลาดใจเล็กน้อย โจรพวกนี้ยังมีกฎเกณฑ์ของตัวเองด้วยหรือ
“ถ้าไม่ใช่เพราะราชสำนักเซียนตั้งกฎเกณฑ์บ้าบอพวกนั้นขึ้นมา พวกข้าก็ขี้เกียจจะทำตามหรอกโว้ย!”