เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 831 ซูฝาน: ข้าอิจฉาตาร้อนจริง ๆ แล้วนะ
อันที่จริงซูฝานไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนมากนัก ศิลาซวีหมี่ในมือเขาก้อนนี้ไม่ได้ใหญ่อะไร
พื้นที่ขนาดเท่าลานกว้างของยอดเขาเจิ้นหยวน ยังไม่กว้างเท่าที่ซ่อนสมบัติที่เซียนเทียนฝูทิ้งไว้เลยด้วยซ้ำ
แม้จะเป็นโลกใบเล็กที่แยกตัวเป็นเอกเทศอยู่นอกแดนเซียน ทว่าศิลาซวีหมี่ที่สร้างด้วยวิธีนี้ทำได้เพียงตรึงไว้ในโลกใบเล็ก ไม่อาจพกติดตัวไปไหนมาไหนได้
ทว่าเมื่อสร้างด้วยวิธีที่สอง แม้พื้นที่ของศิลาซวีหมี่จะมีจำกัด แต่กลับพกติดตัวได้ ทั้งยังเข้าออกได้ตลอดเวลา
สำหรับซูฝานที่ขาดแคลนวิชาเซียนแล้ว นี่มันเหมือนง่วงนอนแล้วมีคนยื่นหมอนให้ หิวข้าวแล้วมีคนส่งข้าวสารมาให้ เหมาะเจาะเกินจะบรรยาย
แม้ตอนนี้ซูฝานจะไม่กลัวจักรพรรดิเซียน แต่หากบังเอิญไปเจอตัวที่รับมือยากเข้า แค่มุดเข้าไปหลบในโลกใบเล็กนี้สักสิบวันครึ่งเดือน พอกำลังวังชาฟื้นฟูก็ค่อยออกมา สู้ต่อได้อย่างสบายใจ
ทว่าเรื่องการหลอมศิลาซวีหมี่นั้น แม้โจวจวงจะรู้วิธี แต่ขั้นตอนการลงมือปฏิบัติจริงยังต้องให้ถังเมิ่งตงเป็นคนทำ
ดังนั้น ซูฝานกับโจวจวงจึงมุ่งหน้าตรงไปยังยอดเขาเพลิงด้วยกัน
……