กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 815 อย่าให้เสียน้ำใจกันเลย
พอได้ยินซูฝานถามเช่นนั้น เหล่าผู้อาวุโสของสำนักเฮ่าเทียนก็เข้าใจเจตนาทันที
แม้ในใจทุกคนจะหัวเราะกันจนท้องแข็ง ทว่าสีหน้ากลับนิ่งสนิทราวกับนัดกันไว้
"นางหรือ ศิษย์คนไหนกัน ซูฝาน คนเยอะขนาดนี้ ข้าแยกแยะไม่ค่อยออกหรอก"
แม้พระแม่เซียนกูจะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อซูฝาน ทว่ายังไม่คุ้นเคยกับเขานัก จึงไม่รู้ว่าในใจซูฝานมีแผนการซ่อนอยู่
นางจึงช่วยส่งบทให้อย่างเหมาะเจาะพอดิบพอดี
"รอสักครู่นะขอรับ ผู้อาวุโสเสวียนจี"
ซูฝานยิ้มบาง ๆ สูดหายใจเข้าลึก แล้วเอ่ยออกมาด้วยพลังเสียงหนักแน่น
"เสี่ยวจี๋เสียง เจ้ามานี่หน่อย"
ซูฝานแกล้งกดเสียงให้ต่ำลง เพื่อให้สุรเสียงดังก้องกังวานราวกับระฆังใบใหญ่ แผ่ไปทั่วลานยอดเขาเจิ้นหยวน