กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 802 ซูฝานผู้เกือบจะคุกเข่า
เวลาล่วงเลยไปเกือบครึ่งชั่วยาม ในตอนที่ซูฝานกระวนกระวายใจจนแทบจะทนไม่ไหว
เสียงของลิ่วหลิงก็ดังมาจากด้านหลังในที่สุด
“เรียบร้อยแล้ว หันกลับมาได้แล้วล่ะ”
“……”
ซูฝานที่ก้าวขาอย่างซวนเซหันกลับไป ใบหน้าของเขาซีดขาวเล็กน้อย
“เจ้าไม่เป็นไรนะซูฝาน ข้ารู้สึกว่าเจ้าดูแปลก ๆ ไปชอบกล?”
“ข้า...ไม่เป็นไร พักสักหน่อยก็ดีขึ้นแล้ว”
ไม่รู้เพราะเหตุใด รูปลักษณ์ของลิ่วหลิงเห็นได้ชัดว่าไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่านางต่างไปจากเมื่อก่อน
สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดก็คือ ดอกไม้ใบหญ้ารอบเรือนเล็กของลิ่วหลิงที่เดิมสูงเพียงสิบกว่าเซนติเมตร กลับเปลี่ยนแปลงไปภายในเวลาแค่ครึ่งชั่วยามสั้น ๆ