เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 775 พิษชวนอู
"หลินเนี่ยน เจ้าพูดต่อสิ"
จักรพรรดิเซียนหุนเทียนนวดหว่างคิ้วอย่างเหนื่อยล้าเล็กน้อย ก่อนโบกมือส่งสัญญาณให้ซูฝานพูดต่อ
ซูฝานสูดหายใจเข้าลึก ปรับอารมณ์ให้มั่นคง แล้วก้าวขึ้นไปยืนอยู่กลางท้องพระโรงด้วยตนเอง
"ขอบพระทัยท่านจักรพรรดิเซียน"
เขาหันไปมองกัวจงที่อยู่ไม่ไกล แค่นเสียงฮึแล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“อายุหนึ่งหมื่นปี สำหรับสมุนไพรเซียนแล้วถือเป็นธรณีประตูสำคัญ สมุนไพรเซียนอายุเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าปีกับสมุนไพรเซียนหนึ่งหมื่นปี ก็เปรียบเสมือนเซียนทองต้าหลัวหุนหยวนกับจักรพรรดิเซียน ทั้งสองต่างกันเพียงขั้นเดียว แต่อานุภาพและความสามารถกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว”
กัวจง “...”
เมื่อเห็นใบหน้าของกัวจงแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ ซูฝานก็รู้ว่าตนเองจี้ถูกจุดเจ็บของกัวจงเข้าแล้ว
“ข้ายอมรับว่าบัวหิมะเก้าใจดอกนี้ ถึงจะไม่ใช่โอสถเซียนหมื่นปี แต่ก็ใกล้เคียงมากแล้วทว่าเมื่อยังไม่ผ่านธรณีนั้นไป บัวหิมะเก้าใจดอกนี้ก็ควรเรียกว่าบัวหิมะแปดใจเสียมากกว่า”