เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 715 อย่าบีบให้ข้าต้องงัดไม้ตาย
ซูฝานเปลี่ยนทิศทางแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังอุทยานร้อยพฤกษาเซียน
เขาเชื่อว่าราคาที่หลิวยวี่มอบให้คงไม่ขูดเลือดขูดเนื้อเกินไปนัก
เดินไปพลางมองดูไปพลาง จากระยะไกลซูฝานก็แลเห็นป้ายร้านของอุทยานร้อยพฤกษาเซียนแล้ว ทว่าในตอนนั้นเอง เพียงเหลียวมองโดยไม่ตั้งใจ เขากลับพลันชะงักฝีเท้าลง
“สิ่งนั้น... คือผลึกมายางั้นรึ?”
ซูฝานขยี้ตา มองไปยังแผงลอยริมทางข้างกายแล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เป็นผลึกมายาจริง ๆ ด้วย
เจ้าของแผงลอยผู้นี้มองไม่เห็นหน้าตา เขาสวมงอบบดบังใบหน้า เอนตัวพิงกำแพง มีเสียงกรนแว่วมาเบา ๆ ดูท่ากำลังงีบหลับอยู่
ซูฝานกวาดตามองแผงลอยอย่างคร่าว ๆ พบว่าสินค้าบนนั้นค่อนข้างปะปนสะเปะสะปะ แต่ล้วนไม่เลวทีเดียว
มีทั้งหญ้าเซียน วัสดุหลอมศาสตรา สมบัติวิญญาณ กระทั่งยังมีสมบัติเซียนอยู่สองสามชิ้น ทว่าดูจากสภาพแล้วคล้ายจะชำรุดแตกหัก