เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 712 เร้าอารมณ์เกินไป
“เถ้าแก่ ตั้งแต่แรกเห็น ข้าก็รู้ทันทีว่าท่านมิใช่คนธรรมดา ความเลื่อมใสที่ข้ามีต่อท่านนั้นสูงกว่าขุนเขา ลึกกว่าห้วงมหาสมุทร...”
“หยุดเลย หยุดเดี๋ยวนี้”
ขณะเดินตามหลังหลี่เดี๋ยนออกมาจากประตูใหญ่ของซานเว่ยเย่าหลิน ซูฝานได้ยินคำเยินยอพะเน้าพะนอของอีกฝ่ายก็รีบยกมืออุดหูทันควัน
“เถ้าแก่ ท่านเล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ ชั้นสามของซานเว่ยเย่าหลินเป็นอย่างไรบ้างหรือ สาวงามดาษดื่นละลานตาเลยหรือไม่”
“……”
ซูฝานคร้านจะสนใจหลี่เดี๋ยน จึงสะบัดมือโยนผลึกเซียนให้ห้าก้อนพลางเอ่ยอย่างรำคาญใจ
“พอที ๆ ภารกิจของเจ้าวันนี้เสร็จสิ้นแล้ว รับเงินแล้วก็ไปเสีย”
เจ้าหมอนี่ ตอนที่ซูฝานลงมาจากชั้นสาม มันกำลังนอนเสวยสุขให้สาวใช้ปรนนิบัตินวดเฟ้นอยู่ในห้องรับรองชั้นสอง มีทั้งสุราอาหารเลิศรสและผลไม้นานาชนิดวางเรียงราย ดูมีความสุขเสียเหลือเกิน
หากไม่ใช่เพราะซูฝานเสร็จธุระแล้วและรีบกลับ หลี่เดี๋ยนคงไม่ยอมตัดใจลุกออกมาแน่