กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 704 ซ่อนความอัศจรรย์ไว้ภายใน
“พี่หลิน จูกังเขาก็เป็นแบบนี้มาตลอดนั่นแหละ ท่อนไม้ทื่อ ๆ แท่งหนึ่ง แต่ทำงานคล่องแคล่วขยันขันแข็งมาก ค่าแรงที่ขอก็ไม่เยอะ ท่านปู่เอ็นดูเขามากเลยนะ”
เมื่อแผ่นหลังของจูกังหายลับเข้าไปในห้องด้านหลัง เสี่ยวหานที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะคิดเงินก็เดินมาข้างกายซูฝานแล้วเอ่ยขึ้นลอย ๆ
“ไม่เป็นไรหรอก ข้ากลับรู้สึกว่าเขาน่าสนใจดีออก”
ซูฝานยิ้มบาง ๆ หันไปมองเสี่ยวหานแล้วถามว่า
“เจ้าเบื่อมากใช่หรือไม่?”
“ก็ใช่น่ะสิ ทุกวันเอาแต่อยู่ในร้านขายยา ไม่นั่งอ่านตำราก็ดูพวกสมุนไพร อุดอู้จะตายอยู่แล้ว”
“มีพู่กันกับกระดาษหรือไม่?”
เสี่ยวหานพยักหน้า ก่อนจะหยิบเอากระดาษขาวปึกหนึ่งกับพู่กันและหมึกออกมาจากใต้โต๊ะคิดเงิน
“ท่านจะเอากระดาษพู่กันไปทำอะไรหรือ?”