กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 697 อารองกับเสี่ยวหาน
“สหายท่านนี้ ตื่นเถิด เจ้าเป็นอะไรหรือไม่”
“แค่ก ๆ ๆ...”
หลังจากสำลักเอาน้ำในลำธารที่ปนฟองเลือดออกมาคำหนึ่ง ซูฝานก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
แสงแดดแยงตาทำให้เขาหรี่ตาลงโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานก็มีศีรษะคนสองคนโผล่เข้ามาบดบังแสงแดดไว้
“ท่านปู่ เขาฟื้นแล้ว! ดูสิ ลืมตาแล้วด้วย”
เสียงใสแจ๋วเสียงหนึ่งดังขึ้น ก่อนจะมีเสียงแหบชราอีกเสียงหัวเราะเบา ๆ พลางตอบกลับไป
“เจ้าหนุ่มคนนี้ดูโหงวเฮ้งก็รู้ว่ามีบุญวาสนา คนดีฟ้าคุ้มครอง ฟื้นขึ้นมาได้ก็เป็นเรื่องปกติแล้ว”
ซูฝานขยี้ตา ใบหน้าของคนทั้งสองตรงหน้าจึงค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้น
เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ชายคนนั้นชรามากแล้ว ผมเผ้าขาวโพลนไปทั้งศีรษะ บนใบหน้ามีริ้วรอยไม่น้อย ทว่าแววตาท่าทางยังดูกระฉับกระเฉงแข็งแรงดี