เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 695 มือมืดคู่หนึ่ง
บาดแผลทะลุทรวงอกอันน่าสะพรึงกลัวยังคงหลั่งเลือดสีทองออกมาไม่หยุด
มองผ่านบาดแผลเข้าไป กระทั่งยังเห็นปอดที่ฉีกขาดและหัวใจที่ยังคงเต้นอยู่ของซูฝาน
ทุกหนึ่งวินาทีที่ผ่านไป สายตาของซูฝานก็ยิ่งพร่ามัวลงไปอีกส่วน
ซูฝานรอไม่ได้ เขาเหวี่ยงหมัดออกไปไม่หยุด หวังจะชกให้ถูกหมอกดำกลุ่มนั้น ทว่าทุกอย่างกลับไร้ประโยชน์
ราวกับแมวหยอกหนู ในยามนี้มือสังหารไม่ได้ลงมือโจมตีอีก เพียงยืนอยู่ข้างกายซูฝาน พลางหลบหมัดของเขา พลางหัวเราะด้วยน้ำเสียงประหลาด
คนตรงหน้าได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว ไม่มีเหตุผลต้องเสี่ยงลงมือ เขาเพียงแค่รอ รอจนซูฝานสูญเสียเรี่ยวแรงหยาดสุดท้าย แล้วค่อยลงมือปลิดชีพ
หลังจากเหวี่ยงหมัดไปอีกสิบกว่าครั้ง ซูฝานก็คล้ายจะสูญสิ้นเรี่ยวแรงทั้งหมด เขาหอบหายใจหนักหน่วง แผดเสียงคำรามอย่างเคียดแค้นไม่ยอมจำนน แล้วคุกเข่าลงกับพื้นทั้งสองข้าง
“เจ้าเป็นใคร? ข้ากับเจ้าไร้ความแค้นต่อกัน ทำไมเจ้าต้องฆ่าข้า?”
เสียงแหบพร่าดังออกมาจากลำคอ ซูฝานจ้องร่างมนุษย์ที่ควบแน่นจากหมอกดำเบื้องหน้าเขม็ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง