เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 682 มหาเคล็ดวิชากายทองเก้าผลัด
แดนเซียนเถาฮวาหยวน...
ตำหนักบรรทมในเรือนเอกสวนหลัง
พระแม่เซียนกูประคองกระดาษขาวที่ซูฝานทิ้งไว้ให้ก่อนจาก นั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือมาเต็มสามชั่วยามแล้ว
นางนิ่งไม่ไหวติง เอาแต่จ้องมองลายมือที่โย้เย้บิดเบี้ยวบนกระดาษขาวนั้น
ตัวหนังสือที่หวัดราวกับไก่เขี่ยนี้ เป็นลายมือของซูฝานไม่ผิดแน่
ทว่าพระแม่เซียนกูมิได้ถือสาเลยแม้แต่น้อย ในที่สุดมือทั้งสองข้างก็สั่นระริก นางหยิบกระดาษแผ่นใหญ่ออกมาอีกแผ่น จุ่มหมึกตวัดพู่กัน
ตัวอักษรชดช้อยงดงามปรากฏขึ้นบนกระดาษขาว นั่นคือบทกวีท่อนแรกที่ตนตั้งโจทย์ให้ซูฝานเป็นข้อที่สาม
“ซูฝาน แท้จริงแล้วเจ้าคือใครกันแน่”
หัวใจของพระแม่เซียนกูปั่นป่วนไปหมด นางฝันไม่ถึงเลยว่า ซูฝานจะต่อท่อนหลังได้ ซ้ำยังเป็นการเขียนเรื่องราวสืบเนื่องต่อกันด้วย!