เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 672 ซูฝานผู้เหี่ยวเฉา
หลี่เฮ่าเทียนกับชิงตี้บาดเจ็บสาหัสจนต้องหลบไปรักษาตัว ภูผาลูกใหญ่อย่างราชสำนักเซียนจึงกดทับลงมาบนบ่าของซูฝาน ทำให้เขารู้สึกกดดันอย่างยิ่ง
แม้ซางเหยียนจะคำนวณเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าไว้แล้ว แต่แผนการย่อมตามความเปลี่ยนแปลงไม่ทัน
ต่อให้ตอนนี้เขาจะคำนวณได้แม่นยำเพียงใด สิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงในอีกหนึ่งเดือนก็ไม่มีใครล่วงรู้ได้อยู่ดี
ทว่าซูฝานก็ยังรู้สึกขอบคุณซางเหยียนอยู่มาก
หากไม่นับเรื่องอื่น เสี่ยวซีซานก็ช่วยเขาไว้ไม่น้อย ติดอยู่แค่นิสัยของซางเหยียนที่ชวนให้รู้สึกพะอืดพะอมไปบ้าง
“ช่างเถอะ ช่างเถอะ เลิกคิดดีกว่า ทหารมาก็เอาขุนพลรับ น้ำมาก็เอาดินกั้น ข้าเองก็อยากจะลองปะทะกับจักรพรรดิเซียนดูสักตั้งเหมือนกัน จะได้รู้ว่าตอนนี้ตัวเองมีฝีมือแค่ไหน”
ซูฝานเป็นคนไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินอยู่แล้ว ในเมื่อราชสำนักเซียนจะมาก็ปล่อยให้มาสิ เป็นโชคย่อมมิใช่เคราะห์ หากเป็นเคราะห์ก็ยากจะหลบพ้น
เมื่อครู่มีเวลาคุยกับซางเหยียนจำกัด ข้อมูลสำคัญที่เหลือคงต้องไปถามเอาจากโจวจวง
ที่พักของโจวจวงค่อนข้างห่างไกลผู้คนอยู่สักหน่อย เพราะเผ่าจิ้งจอกเก้าหางรักความสงบ ไม่ชอบข้องแวะกับใคร