เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 656 พบเจี้ยนสืออีอีกครา
“ที่นี่คือแดนหรูเทียนหรือเจ้าคะ”
บนเรือเหาะลำมหึมาของสำนักเฮ่าเทียน เสี่ยวจี๋เสียงยืนเกาะขอบกราบเรือ ทอดสายตามองทิวทัศน์เบื้องล่างด้วยสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เมื่อเคยชินกับทิวเขาสลับซับซ้อนในสำนักเฮ่าเทียน พอได้มาเห็นผืนแผ่นดินราบเรียบสุดลูกหูลูกตา จึงอดตื่นตาตื่นใจมิได้
“หากจะพูดให้ถูก ที่นี่เคยเป็นดินแดนแถบตะวันออกเฉียงใต้ของแดนหรูเทียนน่ะ
พลังวิญญาณร่อยหรอ สายชีพจรวิญญาณก็หาได้ยาก ผู้คนที่อาศัยอยู่ส่วนใหญ่จึงเป็นปุถุชนคนธรรมดา
พวกที่มาก่อตั้งสำนักแถวนี้ได้นี่ จุ๊ ๆ ล้วนเป็นพวกที่รักสงบทั้งนั้นเลยนะ”
คำว่ารักสงบที่ว่านี้ ที่แท้ก็เป็นเพียงคำพูดที่โจวจวงกล่าวให้ฟังดูสุภาพไพเราะขึ้นเท่านั้น
แท้จริงแล้วมิใช่เพราะไม่มีปัญญาไปแย่งชิงดินแดนล้ำค่าอันอุดมสมบูรณ์ จึงจำต้องระเห็จมาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร แร้นแค้นจนไก่ไม่ไข่ นกไม่ถ่ายเช่นนี้ ซึ่งไม่มีผู้ใดคิดอยากจะแย่งชิงหรอกหรือ
“ข้าจำได้ว่าอาจารย์อาเคยบอกว่า เสี่ยวซีซานของพวกท่านก็อยู่ในแดนหรูเทียนมิใช่หรือ ที่นั่นก็เป็นเหมือนที่นี่หรือเจ้าคะ”