เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 638 ทำไมฟ้าถึงมืดแล้วล่ะ?
ชิงหนี่ว์ลูบท้องด้วยสีหน้าดูแคลน พลางปลดน้ำเต้าใบใหญ่สีฟ้าด้านหลังลงมา ยกซดอึก ๆ คำโต แล้วเรอออกมาเสียงดังอย่างไม่ไว้กริยาสตรีแม้แต่น้อย
“ก็เจ้าไม่ใช่หรือที่เรียกข้ามา ตัวข้ายังกินไม่อิ่มเลยด้วยซ้ำ อีกอย่างข้ามาช่วยเจ้าทำงาน เจ้าจะเลี้ยงข้าวสักมื้อแล้วมันมีปัญหาตรงไหน?”
“……”
ช่างเถอะ ๆ อย่าไปคิดเล็กคิดน้อยกับแม่คนนี้เลย
ซูฝานพึมพำในใจ ไม่หาเรื่องใส่ตัวอีก เขาขยับแข้งขยับขาพลางเอ่ยกับทุกคนว่า “ไปกันเถอะ ไปชั้นต่อไป เสียเวลากับการฟังเรื่องเล่าที่ชั้นนี้ไปไม่น้อยแล้ว รีบไปกันได้แล้ว”
แม้จะกระจ่างเรื่องชาติกำเนิดของเสี่ยวจี๋เสียงไปมากแล้ว แต่สุสานเทพอสูรก็ยังต้องเดินหน้าสำรวจต่อไป
สีหน้าของชิงหนี่ว์กลับมาเป็นปกติ นางก้าวฉับ ๆ ไปอยู่หน้าขบวน ทิ้งท่าทีเหลาะแหละยามปกติไปจนสิ้น น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังอย่างยิ่ง
“สองสามชั้นข้างหน้าเดินไม่ง่ายหรอกนะ ไม่เหมือนชั้นที่สิบสองที่แค่มุ่งหน้าไปทิศเดียวจนสุดทางก็พอ แถมข้างในยังมีพวกตัวปัญหาอยู่อีก อย่าหาว่าข้าไม่เตือนล่ะ ตามข้ามาให้กระชั้นชิด”
ทว่า เรื่องราวกลับไม่ได้ดำเนินไปตามที่ชิงหนี่ว์คาดไว้แม้แต่น้อย