เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 632 ข้าไม่อยากได้แล้ว!
ซูฝานในยามนี้เองก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก คิดไม่ถึงจริง ๆ
ก่อนหน้านี้ตอนเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย เสี่ยวจี๋เสียงยังอดทนผ่านมาได้ แล้วไฉนตอนนี้ถึงมาสติแตกเพราะเรื่องหน้าตากันเล่า
ชั่วขณะนั้น ซูฝานก็ไม่รู้จะปลอบเสี่ยวจี๋เสียงอย่างไรเหมือนกัน
“ร้องไห้กระซิก ๆ มันดูดีตรงไหนกัน!”
เจียงอู๋เหินเห็นท่าทางของเสี่ยวจี๋เสียงเช่นนี้ ก็เดินตรงเข้ามาข้างกายนางแล้วกระชากตัวขึ้นมา
“หยุดร้องได้แล้ว!”
เดิมทีเสี่ยวจี๋เสียงก็รับสภาพตัวเองในตอนนี้ไม่ได้อยู่แล้ว พอถูกเจียงอู๋เหินตวาดใส่แบบนี้ ก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม
นางสะบัดแขนไปส่งเดช เจียงอู๋เหินที่ประมาทกลับถูกเสี่ยวจี๋เสียงเหวี่ยงลอยละลิ่ว พุ่งไปกระแทกเข้ากับกำแพงหินด้านข้างอย่างจัง
“ฮือ ๆ ๆ ข้าไม่อยากน่าเกลียดแบบนี้ ข้าไม่อยากน่าเกลียดแบบนี้”