เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 629 เสี่ยวจี๋เสียงผู้ไม่ยอมก้มหัว
ซูฝานแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว!
ทำไมตนเองถึงไม่เคยเจอเรื่องดี ๆ แบบนี้บ้างนะ?
เขาควักเม็ดยารักษาอาการบาดเจ็บออกมาจากแหวนเฉียนคุนด้วยความหดหู่ใจ แล้วโยนเข้าปากไป
บาดแผลที่มือนั้นจะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็ก
แม้ผลของเม็ดยาจะไม่มากนัก แต่รักษาไว้สักหน่อยอย่างไรก็ยังดีกว่าปล่อยไว้เฉย ๆ
“ซูฝาน”
เสียงของเจียงอู๋เหินดังขึ้นมาจากด้านข้าง สีหน้าของซูฝานเปลี่ยนไปเล็กน้อย พลางดึงสติกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด แดนผู้บำเพ็ญกับแดนเซียนมันเป็นคนละโลกกันจริง ๆ แม้ตนจะไร้เทียมทานในแดนผู้บำเพ็ญ ทว่าหากนำพลังฝีมือนี้ไปวางไว้ในแดนเซียน มันช่างไม่น่าดูชมเอาเสียเลย
ตอนนี้ซูฝานกลับรู้สึกขอบคุณมรรคาสวรรค์ขึ้นมาเสียแล้ว โชคดีที่มีข้อจำกัดต่อเหล่าเซียนอยู่ มิฉะนั้นตนคงไม่มีทางมีชีวิตรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้แน่