เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 614 ถกธรรมกับขู่เจวี๋ย
จอมกลืนกินสะดุ้งตกใจทันที ทว่าไม่นานก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้นดีใจ เดิมทีผู้บำเพ็ญมนุษย์ผู้นี้ยังขัดขืนอยู่แท้ ๆ ยามนี้กลับยอมตามตนแล้ว
มันจึงเปิดพุงอ้ากว้างอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มกลืนกินอย่างบ้าคลั่ง
"อู้วฮู! ก๊าก ๆ!"
ปราณวิญญาณที่แผ่ออกมาจากร่างของซูฝานเริ่มปนเปื้อนด้วยไอเซียนจาง ๆ แต่จอมกลืนกินที่กำลังมัวเมาหน้ามืดตามัวกลับไม่ได้สังเกตเห็นเลยสักนิด
ยามนี้มันคิดเพียงจะดูดกลืนผลึกวิญญาณร่างมนุษย์ที่เติมได้ไม่จำกัดตรงหน้านี้ให้เหือดแห้งจนหมดสิ้น
“ดูดเลย ออกแรงอีก เออ นั่นแหละสบายเหลือเกิน จะถึงแล้ว! อ๊า~~”
ถูกจอมกลืนกินดูดซับพลังวิญญาณไปถึงเพียงนี้ แม้แต่ซูฝานเองก็เริ่มรู้สึกอ่อนแรงลงบ้าง ทว่าปากของเขากลับไม่ยอมอ่อนข้อ ยังคงยั่วยวนท้าทายจอมกลืนกินไม่หยุด
ยิ่งจอมกลืนกินสูบกลืนเข้าไป ท้องฟ้าของสุสานเทพอสูรชั้นที่หกก็ค่อย ๆ ปรากฏก้อนเมฆทมิฬดำมืดเป็นหย่อม ๆ ภายใต้เมฆดำนั้น หมอกอสูรโดยรอบพลันสลายตัวไปอย่างเงียบงันโดยไม่รู้ตัว
ทว่าจอมกลืนกินกลับไม่ทันรู้ตัวถึงความเปลี่ยนแปลงรอบกายเลยสักนิด จิตใจทั้งหมดของมันยามนี้จดจ่ออยู่บนร่างของซูฝานเท่านั้น