เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 581 หวังปิ่งเซวียนชายแท้สุดทึ่ม
ซูฝานเพ่งสายตามองดู ถึงพบว่าพวกที่มาขวางทางตนคือผีลามก ผีละโมบ ผีตะกละ ผีพิโรธ และผีเกียจคร้าน เขาถึงนึกขึ้นได้ว่า แต่เดิมผีร้ายพวกนี้ล้วนต้องถูกคุมขังไว้ในคุกใต้ดิน
ทว่าตลอดทางที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเหตุจลาจลครั้งใหญ่ในคุกก่อนหน้านี้ หรือการต่อสู้กับมหาจักรพรรดิซินหุนตัวปลอมเมื่อครู่ พวกมันต่างก็ช่วยไว้ไม่น้อย หากยามนี้จะข้ามสะพานแล้วรื้อไม้ทิ้ง ก็ดูจะไม่สอดคล้องกับหลักการใช้ชีวิตของซูฝานเท่าใดนัก
“เฒ่าหวัง อ้อ ไม่สิ มหาจักรพรรดิปิ่งเซวียน” ซูฝานหันไปมองหวังปิ่งเซวียนอีกครา คำว่า ‘มหาจักรพรรดิปิ่งเซวียน’ นี้ทำเอาหางตาของหวังปิ่งเซวียนกระตุกเล็กน้อย ทว่าไม่ช้าเขาก็เข้าใจความหมายของซูฝาน
“ท่านซู ท่านอย่าล้อข้าเล่นเลย เรียกชื่อข้าตามเดิมเถิด ผีร้ายพวกนี้ล้วนก่อกรรมทำชั่วมามหันต์ แม้จะมีความดีความชอบ แต่ความชอบมิอาจลบล้างความผิดได้”
ซูฝานตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ เจ้าหวังปิ่งเซวียนคนนี้ มาถึงขั้นนี้แล้วยังจะเถรตรงไม่เปลี่ยนอยู่อีก
“เฒ่าหวัง วันนี้เจ้ารับตำแหน่งจักรพรรดิผีวันแรก จะอภัยโทษครั้งใหญ่สักหนมิได้เชียวหรือ?”