เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 564 พบดวงวิญญาณเจี่ยวรั่ว
ยามนี้ ซูฝานกำลังหันหลังให้เสี่ยวจี๋เสียง ค่อย ๆ ยกแขนซ้ายขึ้น กางนิ้วทั้งห้าออก ประหนึ่งสร้างม่านพลังที่ไร้สภาพขึ้นมาสายหนึ่ง
คลื่นแสงสีเขียวที่ซัดกระหน่ำเข้ามาเพิ่งจะปะทะเข้ากับม่านพลัง ก็ถูกสะท้อนกระเด็นออกไปในพริบตา และแตกกระจายกระแทกไปทั่วทุกสารทิศในแดนผีแห่งนี้
“วางใจเถอะ ข้าไม่เป็นไร...”
ซูฝานค่อย ๆ หันกลับมา ส่งยิ้มเรียบเฉยให้ทุกคน “พวกเจ้าอยู่นิ่ง ๆ รอข้าจัดการมันเสร็จแล้วจะกลับมา”
ชั่วพริบตาต่อมา เขาคำรามลั่น ซัดหมัดตรง ๆ ที่ไร้ซึ่งการปรุงแต่งใด ๆ ออกไปหนึ่งหมัด
ลมหมัดหวีดหวิว ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังกู่ร้องคำรามอย่างบ้าคลั่ง จุดที่มันพาดผ่าน แสงสีเขียวพังทลายสลายไปในทันที
ท้องนภากว้างใหญ่ไพศาล ทุกคนต่างจับจ้องแผ่นหลังของซูฝาน ลมหนาวพัดผ่าน เส้นผมดำขลับปลิวสยายดั่งเมฆา ร่ายรำดุจกลีบดอกไม้
ในชั่วขณะนี้ กลิ่นอายพลังของเขาทำให้แม้แต่เซียนที่แท้จริงยังต้องหวาดกลัวขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
เซียนแท้กลืนวิญญาณรู้ว่าเขาแข็งแกร่ง แต่ไม่นึกว่าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ เมื่อต้องเผชิญกับพลังหมัดที่พัดหวีดหวิวเข้ามา ความคิดที่จะหลบหนีก็ผุดขึ้นมาในทันที