เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 556 หวังปิ่งเซวียนประกาศท้าทาย
“เจ้าพูดว่าอย่างไรนะ?” ม่านตาของผีร้ายร่างยักษ์เบนมามองเขา ก่อนจะตวาดเสียงกร้าว “เช่นนั้นเจ้าก็บอกข้ามาสิ ว่าอย่างไรถึงจะเรียกว่ามีคุณสมบัติ?”
“ในเมื่อเจ้าอยากรู้ ข้าก็จะบอกให้!”
หวังปิ่งเซวียนเงยหน้าขึ้น จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเฉยเมยแล้วเอ่ยว่า
“ข้อแรก จักรพรรดิผีต้องเข้มงวดต่อตนเอง ประพฤติตนบริสุทธิ์ผุดผ่อง เจ้ากลับทำลายท้องพระโรงจักรพรรดิผีจนพังยับเยินถึงเพียงนี้ ไม่ผ่าน!”
“ข้อสอง จักรพรรดิผีต้องมุ่งมั่นสร้างบ้านแปงเมือง บากบั่นทำงานหนัก แต่เจ้ากลับพาลูกน้องมาเสเพลหาความสำราญอยู่ที่นี่ ไม่สนใจราชกิจบ้านเมืองแม้แต่น้อย ไม่ผ่าน!”
“ข้อสาม และเป็นข้อที่สำคัญที่สุด…”
จู่ ๆ หวังปิ่งเซวียนก็เงียบเสียงลง ทว่าบนร่างของเขากลับแผ่จิตสังหารชวนขนหัวลุกระเบิดออกมาขุมหนึ่ง
หัวใจของผีร้ายร่างยักษ์พลันกระตุกวูบ สัญญาณเตือนภัยแห่งความตายตามสัญชาตญาณทิ่มแทงเข้าสู่ประสาทรับรู้ในพริบตา
มันรีบหันขวับกลับไป โซ่ที่ประกายแสงเย็นเยียบดุจดั่งอสรพิษที่พุ่งจู่โจมอย่างรวดเร็ว รัดแน่นรอบลำคอของมันทันที