เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 552 นักโทษสวมรอยผู้คุม
เดินไปได้ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงหน้ากำแพงเหล็กบานหนึ่ง เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ปราสาทสีดำทมิฬอันมหึมาและพิลึกพิลั่นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
นี่ก็คือเมืองชั้นในของแดนผีทัณฑสถาน
ดาลประตูอันหนาหนักลงกลอนประตูบานใหญ่ไว้อย่างแน่นหนา ยันต์อันพิลึกพิลั่นนับไม่ถ้วนและอักขระโบราณแผ่ซ่านปกคลุมอยู่ทั่ว
บนพื้นมีรอยขูดขีดลึกและยังค่อนข้างใหม่ เว่ยฉิวกับเจี่ยงลี่สบตากัน พลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นในใจพร้อมกัน
“ดูท่าทาง ก่อนที่เราจะมาถึงที่นี่ น่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น” เว่ยฉิวขมวดคิ้วพลางกล่าว
ไม่เพียงแค่บนพื้นมีรอยขูด ผนึกบนประตูหินก็ดูแปลกไป ราวกับเคยมีคนแตะต้องมาก่อน
เจี่ยงลี่ไม่พูดไม่จา ปลดป้ายคำสั่งแผ่นหนึ่งออกมาจากเอว จากนั้นเดินไปหน้าประตูหิน แล้วทาบลงไปตรงร่องหลุมเบา ๆ
ป้ายคำสั่งเปล่งประกายแสงสีม่วงอมแดงระยิบระยับ แรงกดดันที่แทบทำให้หายใจไม่ออกพุ่งเข้าใส่หน้าทันที
เจี่ยงลี่กับเว่ยฉิวรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก