เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 550 เจ้าเปิดหนึ่งครั้ง ข้าปิดหนึ่งครั้ง
ชั้นที่หก แดนผีทัณฑสถาน
หลังจากเจี่ยงลี่กับเว่ยฉิวก้าวออกมาจากรอยแยกมิติ เมื่อมองไปยังป้าย "เมืองผีทัณฑสถาน" ที่แขวนอยู่บนกำแพงเมือง หัวใจก็เต้นกระหน่ำตึกตักไม่หยุด
ไม่ใช่แค่พวกมัน ทว่าทูตเกี่ยววิญญาณคนใดที่มาถึงที่นี่ ย่อมเกิดความตึงเครียดขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
เบื้องหน้าคือป้อมปราการทมิฬที่หลอมสร้างขึ้นจากเหล็กกล้า มันไม่มีช่องระบายลมแม้แต่จุดเดียว ประหนึ่งก้อนโคลนดำทะมึนที่ถูกคนเจ้าระเบียบปั้นเป็นลูกบาศก์เล่นตามใจชอบ
"เจ้าว่า ดวงวิญญาณที่พวกเราไปจับมาจากแดนเบื้องบน ถูกขังไว้ข้างในทั้งหมดเลยหรือ" เว่ยฉิวสูดหายใจเข้าลึกเพื่อคลายความประหม่าในใจ
"ถึงพวกมันจะไม่ได้ถูกข้าจับมา แต่ข้าเป็นคนส่งมาที่นี่ด้วยตัวเอง" น้ำเสียงของเจี่ยงลี่ค่อนข้างสุขุม ดูท่าว่าเมื่อก่อนคงมาที่นี่อยู่บ่อยครั้ง
"แผนของเจ้าคืออะไรกันแน่" เว่ยฉิวเหลือบมองมัน
"ข้าตั้งใจจะติดสินบนพวกยมทูตที่นี่ รอจนหวังปิ่งเซวียนกับพวกมาถึง ก็ปล่อยให้วิญญาณพวกนั้นได้พักผ่อนสักหนึ่งวัน"