เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 546 หนิงซิงจุติ วายุอสนีคำรณ
ซูฝานสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงรอบตัว จึงรีบกระชากตัวคงเจียซื่อออกมาทันที แล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่เบื้องบนโดยไม่หันกลับไปมอง
เขาพุ่งทะลุผิวน้ำแล้วมุ่งหน้าต่อไปยังยอดเขา ครั้นมาถึงช่วงกึ่งกลางเขาก็พบกับผีสี่ตาที่แบกน้องชายอยู่บนหลังพอดี
“รีบหนีเร็ว นางตื่นแล้ว!”
สิ้นเสียงพูด สายน้ำในลำธารก็เริ่มเดือดพล่าน หนวดระยางค์นับไม่ถ้วนฟาดกระหน่ำใส่หน้าผาหิน ทั้งหุบเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก้อนหินยักษ์ร่วงกราวลงมาจากเหนือศีรษะ
“ข้าจะช่วยเปิดทางให้เอง!”
ว่าแล้ว ผีสี่ตาก็แปลงกายเป็นสามเศียรหกกร แขนทั้งหกโบกสะบัดซัดหินทุกก้อนจนแตกกระจาย
“ผู้อาวุโสซู ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง”
เมื่อขึ้นมาถึงยอดเขา หวังปิ่งเซวียนก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาถามทันที
“ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว รีบหนีเร็ว พาพวกผีคลั่งโทสะไปด้วย อย่าหันหลังกลับไปมองเด็ดขาด!”