กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 543 พี่ ผมโดนคนลักพาตัวไปแล้ว!
เมื่อเทียบกับร่างมหึมาทั้งสองแล้ว ผีโทสะก็ดูราวกับมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น
ทว่ามดปลวกตัวนี้ กลับล้มช้างสารทั้งสองเชือกลงได้
ร่างยักษ์ของผีสี่ตาฟาดกระแทกลงพื้นเสียงดังสนั่น บดขยี้หนวดระโยงระยางที่พันอยู่รอบตัวจนขาดสะบั้นไปนับไม่ถ้วน
“เดี๋ยว หยุดมือก่อน เจ้าเป็นใครกัน? เหตุใดข้าถึงไม่เคยเห็นหน้าเจ้ามาก่อนเลย?”
ผีสี่ตาตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นพลางร้องห้ามเสียงหลง
ตอนนี้เรี่ยวแรงของเขาแทบจะถูกราชินีหนิงซิงผลาญไปจนเกลี้ยงแล้ว หากต้องมาสู้กับไอ้ตัวประหลาดที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนนี่อีก มีหวังจุดจบได้ดูไม่จืดแน่
“เจ้าจะสนทำไมว่าข้าเป็นใคร ข้าคือปู่ของเจ้า วันนี้ตั้งใจมาสั่งสอนเจ้าโดยเฉพาะ!” ผีโทสะเงื้อหมัดขึ้นอีกครั้งเตรียมจะทุบซ้ำ
“เดี๋ยว ๆ ๆ ๆ ก่อนจะลงมือ บอกข้าหน่อยได้ไหมว่าเจ้าจะตีข้าทำไม?”
ผีสี่ตารีบพูดขึ้นว่า “ถึงปู่จะตีหลาน มันก็ต้องมีเหตุผลกันบ้างสิ”