กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 536 แดนผียักษ์
“ผีร้ายที่เก่งกาจงั้นรึ เก่งแค่ไหนกันเชียว” ซูฝานชี้ไปยังมิติเบื้องหลังอย่างไม่แยแสพลางกล่าวว่า “จะเก่งกาจกว่าไม่กี่ท่านข้างหลังข้าหรือเปล่าล่ะ”
ผีโทสะชายหนุ่มเลือดร้อนกำลังแบกผีเกียจคร้านชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำล่ำสันซึ่งตัวใหญ่กว่าตนถึงสองเท่าไว้บนบ่า ปากก็พร่ำสบถสาปแช่งไปเรื่อย
ส่วนผีโลภร่างอ้วนลงพุงก็ทูนผีตะกละเด็กชายตัวน้อยที่คาบอกอมยิ้มไว้บนหัว ตัวเขาเองถือผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่ง พลางซับเหงื่อบนหน้าผากพลางตะโกนว่า “รอ...รอก่อน!”
“ต่อหน้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ท่านนี้ คงไม่มีใครกล้าตั้งตนเป็นผีร้ายหรอกมั้ง” ซูฝานกล่าวพลางหัวเราะ
“ก็จริงของท่าน ข้าคงระแวงเกินไปเอง...”
ทว่าหวังปิ่งเซวียนยังพูดไม่ทันขาดคำ เบื้องหน้าก็ปรากฏสัตว์ประหลาดตนหนึ่งที่ไม่ใช่ทั้งคน ทั้งผี ทั้งอสูร กำลังแยกเขี้ยวยิงฟันทำไม้ทำมือสื่อความหมายบางอย่างใส่พวกเขา
“มันพูดอะไร เจ้าดูออกหรือไม่” ซูฝานเอ่ยถาม
“ให้ข้าดูล่ะนะ...”
หวังปิ่งเซวียนก้มหน้าพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “ดูเหมือนมันจะบอกว่าจะกินพวกเรา”