กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 533 ผีเกียจคร้านยามอิ่วแปดเค่อ
“ใช่ขอรับ”
“ตอนนี้ผีเดือดดาลทำอะไรอยู่”
“มันหลับไปแล้วขอรับ เมื่อครู่ข้าเห็นมันไม่โดนไอพลังของผีร้ายตนนี้สะกดจนหลับ ก็นึกว่าฝีมือมันจะเหนือกว่าผีร้ายตนนี้อยู่บ้าง เลยพามันเข้ามาด้วยกัน แต่พอข้าเห็นมันเข้ามาแล้วเชื่องเหมือนลูกแกะตัวน้อย ข้าก็รู้ตัวว่าคิดผิดไปถนัด…”
โครงกระดูกกล่าวอย่างยากลำบาก
“เพราะกระทั่งตัวข้าที่ข่มการโจมตีทางจิตโดยเฉพาะ ยังชักจะต้านไม่ไหว อีกประเดี๋ยวก็คงหลับไปด้วยเหมือนกัน”
“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา ข้าใช้ร่างจริงของสะพานสู่ภพหน้าดึงเจ้ากลับมาเดี๋ยวนี้ได้เลย”
อย่างไรเสียโครงกระดูกก็เป็นเพียงวิญญาณศาสตรา ย่อมต้องอยู่ใต้การควบคุมของร่างจริง ไม่นึกเลยว่าข้อนี้พอมาอยู่ที่นี่กลับกลายเป็นข้อได้เปรียบไปเสียได้
“แฮ่ก… แฮ่ก…”
พอโครงกระดูกออกมาจากประตูเหล็กได้ก็หมอบฟุบลงกับพื้น หอบหายใจคำโตพลางกล่าวว่า “วิชาลวงตาทางจิตช่างร้ายกาจนัก ขนาดข้ายังเกือบโดนเล่นงาน โชคดีที่นายท่านตื่นขึ้นมาเสียก่อน”