เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 531 เมืองผีสุดโสโครก
ตามหลักแล้ว สถานที่ที่เรียกขานว่า “ตำหนัก” ได้ อย่างไรก็ไม่น่าจะย่ำแย่นัก ทว่าตำหนักวัฏสงสารตรงหน้าซูฝานแห่งนี้ กลับชวนให้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง
หากไม่ใช่เพราะขื่อหลังคาแขวนป้ายที่เขียนว่า “สถานที่แห่งวัฏสงสารหกภูมิ” เอาไว้ เขาคงคิดว่าที่นี่เป็นเพียงส้วมหลุมขนาดใหญ่กว่าปกติเสียด้วยซ้ำ
“ข้าว่าควรเปลี่ยนสองคำแรกของมันสักหน่อย เปลี่ยนเป็น ‘สถานที่ถ่ายเทธัญญาหาร’ ดูจะเข้าท่ากว่านะ” ซูฝานกลอกตาอย่างนึกรังเกียจ
“สถานที่ถ่ายเทธัญญาหาร? นั่นมันคืออะไรหรือขอรับ?” หวังปิ่งเซวียนถามอย่างสงสัย
“อ้อ ข้าลืมไป พวกเจ้าที่เป็นผีคงไม่ต้องทำเรื่องพรรค์นั้น...”
ตอนเดินเข้าไปข้างใน ผีละโมบเกือบจะติดคาอยู่ตรงกรอบประตูเพราะรูปร่างใหญ่โตเกินไป ผีโทสะต้องออกแรงมหาศาลกว่าจะดันมันเข้าไปได้
“นี่เป็นเมืองผีที่แย่ที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมาเลย ค่ายกลเคลื่อนย้ายส่งพวกเรามายังที่แบบนี้ได้อย่างไรกัน?”
ซูฝานมองดูหยากไย่และกองฝุ่นที่เต็มไปทั่วห้อง แววตาเต็มไปด้วยความเอือมระอา