กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 527 สองผีประชัน ซูฝานห้ามทัพ
“เข้ามาเลย... เข้ามาเลย... ข้าเอาทั้งหมด...”
ตูม!
ทว่าในชั่วพริบตาที่ลูกไฟกำลังจะแตะถูกตัวเขา ซูฝานพลันเหาะดิ่งลงมาจากฟากฟ้า ขวางอยู่ตรงหน้าผีละโมบ แล้วซัดหมัดตรงไปข้างหน้าเต็มแรงหนึ่งหมัด
เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน ลูกไฟระเบิดแตกกระจายจากข้างในสู่ข้างนอก เพลิงโทสะคละเคล้ากับไอผีมหาศาลระเบิดออกดั่งดอกไม้ไฟ แต่ละสะเก็ดใหญ่โตปานขุนเขาขนาดย่อม ตกกระแทกใส่เมืองผี
เบื้องล่าง หวังปิ่งเซวียนได้รวบรวมชาวผีที่รอดชีวิตมารวมกันไว้ โครงกระดูกกางม่านแสงคุ้มกันออก ปกป้องพวกเขาไว้ด้านในอย่างสุดกำลัง
เหล่ายมทูตและชาวผีที่รอดชีวิตโดยรอบต่างพากันอึ้งงันไปในพริบตา
ไร้ไอผี ไร้ปราณวิญญาณ ไร้อาวุธเวท...
ไม่มีสิ่งใดปรากฏอยู่เลย ทั้งยังมิได้แฝงพลังเวทอันใดไว้ที่หมัด เรียบง่ายธรรมดา ซัดออกไปอย่างแผ่วเบาเพียงหนึ่งคราเท่านั้น
ทูตเกี่ยววิญญาณทั้งสอง รวมถึงชาวผีและเหล่ายมทูตต่างจ้องมองชายหนุ่มกลางเวหาผู้ไร้กลิ่นอาย ไร้ความน่าเกรงขาม มีเพียงใบหน้าหล่อเหลาอยู่บ้างผู้นี้ตาค้าง ดั่งต้องมนต์สะกด ราวกับกำลังจ้องมองราชาปีศาจที่คลานขึ้นมาจากก้นเหวลึกมิปาน