เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 520 แดนผีที่ถูกกลืนกิน
ทว่าเขายังคงช้าไปก้าวหนึ่ง ร่างของปีศาจงูถูกสายลมปราณสายหนึ่งพันธนาการไว้ แล้วถูกดูดข้ามไปอีกฝั่ง ลงสู่ถุงเอกภพของหวังปิ่งเซวียน
โครงกระดูกแค้นจนอยากจะสบถด่า แต่พอเห็นว่าเจ้านายยังคงยืนจับตาดูอยู่ข้าง ๆ จึงจำต้องล้มเลิกความคิดไป
"ยอดเยี่ยม ตอนนี้ของกลับคืนสู่เจ้าของเดิมแล้ว..."
หวังปิ่งเซวียนมัดเชือกปากถุงเอกภพให้แน่น พลางเอ่ยกับซูฝาน "ท่านซู รีบถามมันเร็วเข้า ว่าแดนผีแห่งนี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"
"อืม..."
ซูฝานลูบหัวผีน้อยพลางเอ่ย "ดูจากท่าทางเจ้าตอนนี้ คงยังกินไม่อิ่มสินะ?"
ผีเทาเที่ยพยักหน้าหงึก ๆ ก่อนจะลูบท้องตัวเองแล้วอ้าปากกว้าง
"ได้ ถ้าเจ้ายังอยากจะกินอีกล่ะก็ ต้องคายของที่เพิ่งกินเข้าไปก่อนหน้านี้ออกมาให้หมดก่อน เป็นอย่างไร?"
สำหรับผีตะกละที่เพิ่งได้ลิ้มรสอาหารอันโอชะของโลกมนุษย์เป็นครั้งแรก ของที่เคยกินเข้าไปก่อนหน้านี้ก็ไม่ต่างอะไรกับขยะ ดังนั้นมันจึงตอบตกลงตามข้อเรียกร้องของซูฝานโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย