กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 512 ผู้พิพากษายื่นมือเข้าช่วย
ซูฝานตบไหล่เขาแล้วกล่าว "ไม่เป็นไร เจ้าทำได้ดีมาก หากไม่ใช่เพราะเจ้าห้ามพวกเราไว้ พอไปถึงแดนผีโยวหมิงคงไม่รู้กระทั่งว่าตัวเองตายอย่างไรแล้ว"
"ขออภัยที่ข้าบังอาจถามสักคำ ท่านเซียนจุติ ท่านไปแดนผีโยวหมิง มีธุระสำคัญอันใดหรือขอรับ" ชวีเสี่ยวกังถาม
"ช่วยคน" ซูฝานตอบตามจริง
"ช่วยคนหรือขอรับ ท่านมาแดนผีเพื่อ... ช่วยคนเนี่ยนะ"
ชวีเสี่ยวกังแทบไม่อยากเชื่อหู "ท่านขอรับ ท่านต้องรู้นะว่าที่นี่คือแดนผี มีแต่ผี ไม่มีคน"
"ใช่แล้ว คนที่ข้าจะช่วยตอนนี้ก็เป็นผีน่ะสิ" ซูฝานกล่าว
ชวีเสี่ยวกังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา "หากพูดเช่นนี้ ท่านคิดจะฝ่าฝืนมรรคาสวรรค์ ฝืนชะตาเปลี่ยนลิขิตหรือขอรับ"
คนกลายเป็นผีได้ แต่การจะทำให้ผีกลับมาเป็นคน เว้นแต่วิวัฒน์ไปเกิดใหม่ในสังสารวัฏ มิฉะนั้นย่อมเป็นการฝ่าฝืนมรรคาสวรรค์ทั้งสิ้น
ทว่าซูฝานกลับรู้สึกว่าไม่ใช่ตนที่ทำเรื่องฝ่าฝืนมรรคาสวรรค์ แต่มรรคาสวรรค์ต่างหากที่คอยทำเรื่องขัดแข้งขัดขาเขามาตลอด