กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 496 เรื่องนี้ข้าช่วยเจ้าเอง!
“เอาเถอะ ตอนนี้ข้าเข้าใจเจ้าแล้วจริง ๆ หมอนั่นผิดปกติอย่างที่ว่านั่นแหละ”
หวังปิ่งเซวียนส่งสายตาเห็นอกเห็นใจไปทางซูฝาน
ซูฝานพยักหน้ารัว ๆ
ไม่นึกเลยว่าจะมาเห็นพ้องต้องกันกับหวังปิ่งเซวียนในเรื่องพรรค์นี้ได้ ช่างแปลกประหลาดแท้ ๆ...
เมื่อเห็นทั้งสองคนนินทาตนเองลับหลังเช่นนั้น คงเจียซื่อก็ชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันที เขาลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยกับซูฝานว่า
“เฮ้ ผู้อาวุโสซู เขาว่าข้าไม่ปกติก็ช่างเถอะ แต่ไฉนแม้แต่ท่านก็พลอยว่าไปด้วยเล่า ประโยคนี้ไม่ใช่ท่านเป็นคนสอนข้าหรอกหรือ”
“ข้าสอนเจ้า? ข้าไปสอนเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”
คิ้วของซูฝานขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น ตนเองไม่เคยพูดคำพรรค์นี้ต่อหน้าเขาเสียหน่อย เจ้าเด็กนี่แอบไปจำมาจากไหนกันแน่
“ก็เมื่อคืนนี้อย่างไรเล่า ตอนที่เราสองคนนอนด้วยกัน ท่านพูดออกมาเสียชัดเจน ข้ารู้สึกว่ามันลึกซึ้งกินใจดีก็เลยจดบันทึกเอาไว้น่ะสิ”