เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 494 ศัตรูพบหน้า
“ถ้าพูดแบบนั้น ก็แปลว่าพวกเราช่วยพวกเขาไว้น่ะสิ” คงเจียซื่อก็พลอยเข้าใจขึ้นมา ความภาคภูมิใจเอ่อล้นขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ
ซูฝานพยักหน้าพลางเอ่ย “จะว่าอย่างนั้นก็ได้ พวกเราทำเรื่องดี ๆ โดยบังเอิญแท้ ๆ”
ทั้งสองคุยไปหาไป ฟ้าค่อย ๆ มืดลง ทั้งเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้แทบจะเดินวนจนทั่วแล้ว จำนวนผู้รอดชีวิตก็เพิ่มจากยี่สิบคนเป็นสองร้อยคน
ซูฝานส่งกระแสจิตไปยังสำนักเฮ่าเทียน ให้จางซานเฟิงส่งศิษย์สองคนมาคุ้มกันผู้รอดชีวิตเหล่านี้กลับไป
แม้เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้จะไม่ใหญ่นัก แต่ก็มีมนุษย์และผู้บำเพ็ญอยู่หลายแสนคน ชั่วข้ามคืนกลับเหลือเพียงสองร้อยกว่าคน ซูฝานอดรู้สึกเวทนายิ่งนักไม่ได้
“ผู้อาวุโสซู อย่ามัวแต่เศร้าเลย พวกเรากลับกันเถอะ พอมืดแล้วที่นี่น่ากลัวชะมัด” คงเจียซื่อเอาข้อศอกสะกิดซูฝาน แล้วกวาดสายตามองรอบข้างอย่างระแวดระวัง
เมืองเล็ก ๆ ในยามค่ำคืนน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตอนกลางวัน กาประหลาดบินว่อนไปทั่ว บางครั้งยังมีเสียงร่ำไห้โหยหวนแว่วมา ราวกับมีคมมีดนับพันนับหมื่นเล่มพุ่งแทงเข้าหูอย่างต่อเนื่องจนแก้วหูเจ็บแปลบ