กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 487 ระดับสติปัญญาอย่างเจ้า ข้าคงอธิบายให้เข้าใจยาก
“งั้นตกลงตามนี้นะ ข้าขอตัวก่อนล่ะ” ซูฝานประคองน้ำหนิงจือไว้พลางหมุนตัวเดินจากไปด้วยความเบิกบานใจ
“เดี๋ยวก่อน!” คงเจียซื่อตะโกนเรียกเขาไว้
ซูฝานหันกลับมา “ยังมีเรื่องอะไรอีกรึ?”
“พื้นที่ในแหวนเฉียนคุนมีค่ามากนะ...”
คงเจียซื่อล้วงเอาอำพันแผดเผาออกมาจากแหวนเฉียนคุน “เอาไอ้ก้อนหินพัง ๆ นี่ของเจ้าคืนไป อย่ามาวางเกะกะกินที่ข้า!”
……
เมื่อซูฝานกลับมาถึงสำนักเฮ่าเทียน เขาไม่ได้กลับไปยังเรือนน้อยหลังเขา แต่ตรงดิ่งไปยังยอดเขาเสี่ยวหลินเป็นที่แรกทันที
จะว่าไปแล้วของอย่างน้ำหนิงจือ หากอยู่ในมือคงเจียซื่ออาจมีค่าเพียงหนึ่งร้อยล้านผลึกวิญญาณ แต่ถ้ามาอยู่ในมือของซูฝาน มันคือสมบัติล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินค่าได้เลย
เพราะเขามีลิ่วหลิงอยู่อย่างไรล่ะ