กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 482 นักพรตจี้หลงโต้กลับ
นักพรตจี้หลงที่ถูกทุกคนรุมประณามทนไม่ไหวอีกต่อไป ผุดลุกขึ้นด่ากราดอย่างเดือดดาล "ขอถามหน่อยเถอะ ตอนนั้นพวกเจ้าอยู่ในเหตุการณ์กันหรือ เห็นศิษย์ข้าทำชั่วหรือเปล่า พวกเจ้าเอาแต่พ่นน้ำลาย คิดว่าตัวเองสูงส่งมีคุณธรรมนักหนา มีสิทธิ์อะไรมาว่าข้าผู้เป็นอาจารย์ว่าทำไม่ถูก"
เขายกมือชี้ไปที่ศิษย์คนหนึ่งส่งเดช พลางเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "เจ้า เคยมีศิษย์ตายบ้างไหม"
ศิษย์คนที่ถูกชี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วถาม "เจ้าคิดจะเล่นตุกติกอะไรอีก"
"ข้าถามเจ้าว่าเคยมีศิษย์ตายบ้างไหม!" นักพรตจี้หลงขึ้นเสียงสูงขึ้นอีกหลายส่วน เค้นถามต่อไม่หยุด
ศิษย์ผู้นั้นก็เป็นพวกอารมณ์ร้อนเช่นกัน พอโดนเขาตะคอกใส่ก็หมดความอดทน ตวาดสวนกลับไปทันที "ข้าก็เป็นแค่ศิษย์ จะไปมีศิษย์ที่ไหนกันเล่า! เจ้าสมองมีปัญหาหรือไง"
พอเจอคนแข็งข้อเข้า นักพรตจี้หลงก็รามือลงไปหลายส่วนในพริบตา เขาหันไปชี้ศิษย์อีกคนแล้วเลิกคิ้วถาม "ถ้าอย่างนั้นเจ้าล่ะ เจ้าเคยมีศิษย์ตายบ้างไหม"
"ข้าหรือ ไม่มี" ศิษย์คนนั้นส่ายหน้า
"นั่นปะไรล่ะ พวกเจ้าส่วนใหญ่ไม่เคยมีศิษย์ตายกันสักคน แล้วจะไปเข้าใจความรู้สึกของคนที่สูญเสียศิษย์ได้อย่างไร"