ตอนที่ 445 ข้าไม่ใช่เจ้าสมุทร

ตอนที่ 445 ข้าไม่ใช่เจ้าสมุทร

บรรยากาศแห่งความโศกเศร้าแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมใต้ก้นทะเลในชั่วพริบตา เผ่าสมุทรทุกคนในที่นั้นต่างพากันสะอึกสะอื้นร่ำไห้เสียงเบา

แม้กระทั่งผู้อาวุโสสองผู้เข้มแข็ง ก็ยังหลั่งน้ำตาแห่งความคับแค้นออกมาสองสามหยด ก่อนจะกลืนหายไปกับน้ำทะเลอย่างไร้ร่องรอย

ทว่าในตอนนั้นเอง ท่ามกลางซากปรักหักพังขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล เศษอิฐกระเบื้องก็กระเด็นลอยออกมา จากนั้นก็มีเงือกตนหนึ่งตะเกียกตะกายคลานออกมาอย่างทุลักทุเล

ชาวเผ่าสมุทรทุกคนหยุดร้องไห้ในทันที พลางเบิกตากว้างมองไปยังทิศนั้น สายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ... ไม่สิ! นั่นมัน...

ความหวาดผวาต่างหาก!

ซูฝานว่ายออกมาจากซากปรักหักพังด้วยสภาพสะบักสะบอมเล็กน้อย เลือดสด ๆ ย้อมกล้ามอกอันกำยำจนแดงฉาน ทว่าสีหน้ากลับไม่ฉายแววเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย

เขาปัดเศษอิฐเศษกระเบื้องบนไหล่และศีรษะออก ตบโคลนตมตามตัว แล้วส่งยิ้มแห้ง ๆ อย่างมีมารยาทให้พวกเผ่าสมุทร

“นี่ พวกเจ้าร้องไห้ทำไมกัน หมอนั่นมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยรึ ถึงทำให้พวกเจ้ากลัวจนร้องไห้ได้น่ะ?”

ฮึ่ม!——