กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 437 จอมมารสมุทรตัวร้าย
ทั้งสองมองเข้าไปในโพรงใหญ่ มืดมิดจนมองอะไรไม่เห็น
ซูฝานจึงจำต้องเรียกโครงกระดูกออกมาช่วยอีกครั้ง
เนื่องจากคราวนี้ไม่ได้ต้องการให้ต้านทานการโจมตี ซูฝานจึงให้โครงกระดูกบีบแสงสีขาวให้เหลือเพียงจุดเดียว พอให้ส่องสว่างบริเวณรอบข้างได้ก็พอ
อาศัยแสงสีขาวนำทาง ซูฝานว่ายดิ่งลงไปในหลุมลึก หลุมนี้ตื้นกว่าที่คิดไว้มาก ชั่วพริบตาก็แตะถึงก้นหลุมแล้ว
ซูฝานหาจุดที่เดิมทีสลักเหล็กวางอยู่จนพบ ตรงนี้มีความลับซ่อนอยู่จริงด้วย มีช่องทางใต้ดินอยู่ช่องหนึ่ง
ซูฝานกับเจี่ยวรั่วสบตากัน
“ไม่รู้ว่าทางนี้ทะลุไปไหน เจ้ากล้าลงไปดูไหม” ซูฝานถาม
“กล้าสิ” เจี่ยวรั่วตอบ
นางต้องหาต้นตอของกลิ่นคาวเลือดให้พบให้ได้