เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 429 เจ้าหยุดร้องไห้ได้หรือไม่
ซูฝานจ้องมองหยาดน้ำตาของเด็กสาวด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง
หยาดน้ำตาเหล่านั้นค่อย ๆ แข็งตัวกลางอากาศ กลายเป็นไข่มุกประกายแวววาวหล่นลงสู่พื้นทีละเม็ด
“ที่แท้น้ำตาของเงือกก็กลายเป็นไข่มุกได้จริง ๆ ด้วย!”
ซูฝานหยิบไข่มุกขึ้นมาเม็ดหนึ่ง ยกขึ้นมาเพ่งดูใกล้ ๆ สายตา พบว่าภายในนั้นยังมีไอวิญญาณแฝงอยู่สายหนึ่งจริง ๆ
ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริง ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าทะเลรัตติกาลนิรันดร์แห่งนี้จะมีเรื่องน่าประหลาดใจมากมายขนาดนี้ กระทั่งเรื่องเล่าขานในนิทานยังพิสูจน์ได้ว่าจริง ช่างสุดยอดเกินไปแล้ว
ซูฝานกำลังแอบสะใจอยู่ตรงนั้น พลันไม่ทันระวังก็พบว่าแทบเท้าของตนมีไข่มุกกองพะเนินอยู่เต็มไปหมดแล้ว
“ไฉนถึงได้มีเยอะขนาดนี้?”
เขาหันกลับไปมอง พบว่าน้ำตาของเด็กสาวเผ่าเงือกผู้นั้นราวกับเขื่อนแตก หลั่งไหลทะลักออกมาไม่หยุดหย่อน
ซูฝานเริ่มกลุ้มใจขึ้นมาแล้ว