เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 423 แขนงอกออกมาแล้ว?
“ว้าว ข้ารู้สึกเหมือนมีพลังมหาศาลปะทุขึ้นมาที่จุดตันเถียนเลย ผู้อาวุโสซู ยาของท่านนี่ใช้ได้เลยนะเนี่ย” หลูเฉิงซวนรีบก้มลงไปนอนคว่ำกับพื้นแล้วเริ่มวิดพื้นด้วยแขนข้างเดียวทันที
พอทำไปเรื่อย ๆ เขาก็พลันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “ทำไมทำแล้วไม่เหนื่อยเลยล่ะ?”
เขามองดูข้อมือของตัวเอง “ทั้งที่ข้าก็ยังสวมกำไลอยู่แท้ ๆ ยานี้มันจะร้ายกาจเกินไปแล้วมั้ง?”
หลูเฉิงซวนลอบตกตะลึงอยู่ในใจ เม็ดยานี้ช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก การวิดพื้นด้วยความหนักหน่วงระดับนี้ หากเป็นเวลาปกติป่านนี้คงหมดแรงไปนานแล้ว นึกไม่ถึงว่าวันนี้ทำไปตั้งขนาดนี้กลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด... เดี๋ยวก่อน! ไม่ใช่สิ!
จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็คงไม่ถูก ต้องบอกว่ายิ่งทำยิ่งมีเรี่ยวแรงต่างหาก!
ยานี่มีที่มาอย่างไรกันแน่ ถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้?
“ผู้อาวุโสซู ยาของท่านร้ายกาจจริง ๆ ทำไปตั้งนานขนาดนี้ข้ากลับไม่เหนื่อยเลยสักนิด” หลูเฉิงซวนกล่าวออกมาโดยที่หน้าไม่เปลี่ยนสีและไม่หอบเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย
ซูฝานยิ้มบาง ๆ พลางกล่าว “นั่นมันแน่อยู่แล้ว ที่เด็ดกว่านี้ยังอยู่ข้างหลังนู่น เจ้าลองใช้สองมือทำดูสิ”
“ได้เลยขอรับ” หลูเฉิงซวนใช้สองมือยันพื้นแล้วเริ่มวิดพื้นต่อไปตามสัญชาตญาณ...