ตอนที่ 390 ขอร้องล่ะ ต่อยข้าที ขอบใจนะ

ตอนที่ 390 ขอร้องล่ะ ต่อยข้าที ขอบใจนะ

เซียนอิสระแซ่หนิวเย้ยหยันต่อไปว่า "อย่าลังเลเลยไอ้หนู ไม่มีใครออกหน้าแทนเจ้าแล้ว แม้แต่พระพุทธะยังบอกให้ดูแลตัวเองให้ดี เจ้าก็ยอมให้ข้าซ้อมสักยกแต่โดยดีเถอะ ข้าจะลงมือเบา ๆ เอง"

ซูฝานเงยหน้าขึ้นอย่างจนใจเป็นที่สุด "ถ้าข้าเดาไม่ผิด ประโยคนั้นของหลวงจีนพระพุทธะน่าจะพูดกับเจ้านะ"

"เจ้าว่าอะไรนะ?" เซียนอิสระแซ่หนิวเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน "อย่ามาเล่นตลกแถวนี้ อย่าคิดว่าเล่นปาหี่ได้สองสามท่าแล้วจะเก่งกาจ ปู่หนิวของเจ้าไม่ได้โดนขู่ให้กลัวง่าย ๆ หรอกนะ"

เฮ้อ ทำไมถึงเตือนไม่ฟังกันเลยนะ?

ซูฝานถอนหายใจยาว "เอาเถอะ ข้าคิดว่าเจ้าพูดถูก รีบ ๆ ซ้อมข้าสักยกเถอะ จะซ้อมยังไงก็ตามใจเจ้าเลย รีบซ้อมเสร็จข้าจะได้กลับบ้านไปนอน"

ไม่อย่างนั้นจะทำอะไรได้ ดูท่าถ้าไม่ให้ลงมือคงไปไหนไม่ได้แน่

เซียนอิสระแซ่หนิวได้ยินดังนั้นก็เดือดดาลขึ้นมาทันที "เจ้าทำท่าทางอะไรของเจ้านี่? ดูถูกข้าหรือ? ผู้บำเพ็ญขั้นวิญญาณแรกกำเนิดตัวกระจ้อยร่อยต้องรู้จักเคารพผู้อาวุโสเสียบ้าง! เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะต่อยเจ้าให้ตายในหมัดเดียว?"

ซูฝานโค้งคำนับให้เขาอย่างนอบน้อมยิ่ง เอ่ยถ้อยคำชัดถ้อยชัดคำว่า "เชิญท่านลงมือได้เลย ขอบคุณครับ!"

"ฮึ ค่อยน่าฟังขึ้นมาหน่อย"