กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 384 ซูฝานคิดจะฝ่าด่านเคราะห์
“นี่! จะทำอะไรน่ะ!”
ลิ่วหลิงวิ่งปรี่เข้ามา แย่งน้ำลายอัสนีที่ซูฝานกำลังจะยัดเข้าปากไปในพริบตา พลางเบิ่งตาจ้องเขาเขม็ง
“หยิบอะไรได้ก็ยัดเข้าปากไปหมดเลยรึไง” ลิ่วหลิงเอ่ยอย่างขุ่นเคือง “แล้วใครอนุญาตให้ลุกจากเตียงกัน”
ซูฝานหัวเราะเจื่อน “ไม่เอาน่า แค่กินหญ้าก็ไม่ได้เหรอ”
ลิ่วหลิงไม่สนใจ คว้าตัวเขาขึ้นมาแล้วลากกลับไปที่เตียงอย่างไม่ปรานี “นอนลงไป! นอนดี ๆ!”
ซูฝานยอมทำตามแต่โดยดี ถอดรองเท้าขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มคลุมตัว
“ปล่อยไป๋เฟยได้แล้ว มันไม่อยากนอนกับเจ้าหรอก” ลิ่วหลิงดุ
“ไป๋เฟยคือใครน่ะ” ซูฝานสงสัย
“ก็จิ้งจอกน้อยในมือนั่นไงล่ะ”