กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 379 ทัณฑ์สายฟ้าที่ว่านั้น……
ไห่เทียนอีไม่ได้บ้าไปแล้วแน่นอน และไม่ได้มีอาการกำเริบด้วย ทว่าดีใจจากก้นบึ้งของหัวใจต่างหาก
นับแต่เขาลงมายังแดนบำเพ็ญเซียน แทบจะพลิกแผ่นดินค้นทั่วทั้งแดนผู้บำเพ็ญ กระทั่งตามหาจนถึงสำนักเฮ่าเทียน แต่กลับไม่พบซูฝานเลยสักนิด
การมาเฝ้ารออย่างลม ๆ แล้ง ๆ ที่สำนักเฮ่าเทียนก็ล่วงเลยมานานพอสมควร นายท่านของไห่เทียนอีเริ่มจะหมดความอดทนแล้ว ยามนี้ในที่สุดก็มีคนมาส่งข่าวถึงประตูบ้าน มีหรือที่เขาจะไม่ดีใจ? แทบจะเหมือนได้พบผู้มีพระคุณช่วยชีวิตอย่างไรอย่างนั้น
“ข้าไม่ได้บ้า แล้วก็ไม่ได้ป่วยด้วย แค่ชื่นชมจากใจว่าลายมือนี้เขียนได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ” ไห่เทียนอีเอ่ย “พวกเจ้าดูสิ เส้นสายดั่งเหล็กจารเงินสลัก พลังคมซึมลึกทะลุหลังกระดาษ เส้นขีดตรงที่ควรโค้งก็โค้ง ควรตรงก็ตรง หนักเบาพอดิบพอดี ที่น่าชื่นชมที่สุดคือท่วงท่าปลายพู่กัน ทั้งแปลกพิสดารทั้งอิสระ พลิกแพลงดั่งมีชีวิต หดขยายได้อย่างลงตัว ผสานเอียงตรงอย่างกลมกลืน……”
“พอแล้ว ๆ ๆ ๆ” ซูฝานรีบตะโกนห้าม “หยุดเดี๋ยวนี้ ข้ามาที่นี่ไม่ได้มาฟังเจ้าเยินยอเขา”
“ขออภัยด้วย ขออภัยจริง ๆ ข้าเห็นลายมือนี้แล้วมันเกิดความรู้สึกพลุ่งพล่านจนห้ามใจไม่อยู่……”