กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 376 ช่วงบทผงาดของสำนักเฮ่าเทียน
“ตอนนั้นคนผู้นั้นยืนอยู่ตรงหน้าข้า กระบี่ของเขาเสียบทะลุกลางอกเสี่ยวจี๋เสียง ค่อย ๆ บั่นทอนพลังชีวิตของนางไปทีละนิด เหมือนสาวเส้นไหมออกจากรัง เจ้าจินตนาการออกไหม”
จนถึงตอนนี้ซูฝานก็ยังให้อภัยตัวเองไม่ได้ หากตนเองแข็งแกร่งกว่านี้อีกนิดก็คงจะดี
จี้อวิ๋นซีพยักหน้า นางรู้ว่าซูฝานเพียงแค่อยากระบายให้ฟังเท่านั้น ตนเองมีหน้าที่แค่นิ่งฟังอย่างตั้งใจก็พอ
“คนผู้นั้นถามข้าว่า จะยอมฆ่ามันไปพร้อมกับเสี่ยวจี๋เสียง หรือจะยืนดูเสี่ยวจี๋เสียงถูกมันฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตา” ซูฝานกล่าวต่อ “ถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะทำอย่างไร”
อันที่จริงนี่เป็นคำถามที่ไร้สาระมาก ก็เหมือนกับคำถามที่ว่า “แม่กับภรรยาตกน้ำพร้อมกันจะช่วยใครก่อน” หรือ “ถ้าแผ่นดินไหวจะช่วยพ่อแม่หรือช่วยลูกสาว” อะไรทำนองนั้น
จี้อวิ๋นซีกัดริมฝีปากแน่น ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ส่ายหน้า “บางทีอาจต้องรอให้ถึงเสี้ยววินาทีนั้นจริง ๆ ข้าถึงจะรู้ว่าตัวเองจะเลือกทางไหน”
“เจ้าพูดไม่ผิดหรอก” ซูฝานพยักหน้า
“แล้วสุดท้ายท่านช่วยนางมาได้อย่างไร”