ตอนที่ 370 เสี่ยวจี๋เสียงเคราะห์ร้าย

ตอนที่ 370 เสี่ยวจี๋เสียงเคราะห์ร้าย

ขณะนั้นเอง ปราณกระบี่อีกสายหนึ่งก็พุ่งจู่โจมเข้ามา จงอิ่งในภาวะคับขันรีบรวบรวมม่านน้ำฝน ทว่าก็สายเกินไปเสียแล้ว แสงกระบี่ทะลวงผ่านม่านน้ำที่ยังไม่ทันควบแน่นเป็นรูปเป็นร่าง กระแทกเข้าใส่ร่างของจงอิ่งอย่างจัง

จงอิ่งกระอักโลหิตออกมาอย่างบ้าคลั่ง ร่างลอยละลิ่วถอยหลังไป จี้อวิ๋นซีตาไวขยับมือทันรีบเข้ารับตัวนางไว้ พลางล้วงเม็ดยาเซียนออกมาป้อนให้นางกลืนลงไป

จางซานเฟิงเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ชี้หน้าด่าทอเจี้ยนมู่ไป๋ "เจ้าหมายความว่าอย่างไรกันแน่ คิดจะสู้ก็สู้กันอย่างเปิดเผยสิ ไฉนต้องมาเล่นลูกไม้ลอบกัดเยี่ยงนี้ด้วย!"

ทว่าเขายังไม่มีเวลาว่างพอจะฟังคำตอบจากเจี้ยนมู่ไป๋ เพราะเหลียงเมี่ยนซู่หนานพุ่งทะยานเข้ามาหาพวกตนอีกครั้ง คราวนี้แย่แน่ จงอิ่งบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไปแล้ว ยามนี้ใครเล่าจะไปหยุดยั้งมันได้?

ทันใดนั้น ซู่หนานเพลิงกลับชะงักนิ่งไป มันก้มหน้ามองหน้าอกตนเอง โลหิตร้อนผ่าวค่อย ๆ เอ่อล้นออกมาจากปากแผลขนาดใหญ่ กระบี่เล่มหนึ่งทะลวงแทงออกมาจากด้านหลังของมัน

การที่ซู่หนานเพลิงไม่ทันสังเกตเห็นศัตรูด้านหลังยังพอเข้าใจได้ แต่เหตุใดซู่หนานน้ำแข็งที่อยู่ด้านหน้าแท้ ๆ ถึงมองไม่เห็นศัตรูกันเล่า?