เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 360 ไม่เคยมีลูก ไม่รู้หรอก
ท่ามกลางดงอ้อที่พลิ้วไหว มีเด็กสาวสวมชุดกระโปรงสีขาวคนหนึ่งกำลังส่งยิ้มหวานให้เขา
เป็นนางหรือ? เป็นนางจริง ๆ!
เขาจำใบหน้าที่เคยเลือนรางนั้นได้แล้ว มันค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นในเงาสะท้อนของดวงตา กลายเป็นเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าตน
“ใช่เจ้าหรือไม่ หร่านอี?”
แม้รู้ดีว่านี่เป็นเรื่องลวง เขาก็ยังอดเอ่ยถามไม่ได้
“ข้าเอง” เด็กสาวเอียงคอ ยิ้มหวานตอบ
รอยยิ้มนั้นช่างงดงามเหลือเกิน แสงสีครามส่องสะท้อนให้เห็นทรวดทรงอันพิสุทธิ์ เส้นผมพลิ้วไหวตามสายลมราวกับผีเสื้อที่กำลังเริงระบำ
โจวเทียนจื่อค่อย ๆ กางแขนออก ดึงร่างอันบอบบางเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก พลางสั่นเทาราวกับเด็กน้อย
เด็กสาวใช้มือข้างหนึ่งตบหลังเขาเบา ๆ ประหนึ่งมารดาที่กำลังโอบกอดบุตรผู้อ่อนล้า แต่อีกมือกลับชักมีดคมกริบเล่มหนึ่งออกมา จ่อเข้าที่กลางหลังตรงตำแหน่งหัวใจของโจวเทียนจื่ออย่างไร้สรรพเสียง