เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 350 กล้องยาสูบกับผีผา
ดวงตาของเดียโบลฉายแววไม่พอใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
"ถึงป่านนี้แล้วยังจะมาทำตัวเป็นวีรบุรุษเดี่ยวอยู่อีก ไม่มีสำนึกเรื่องทีมเวิร์กเอาเสียเลย ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้ข้าใช้น้ำเต้าโยนเจ้าหัวโล้นนั่นไปอีกมิติต่างหากล่ะก็ มันบุกเข้าไปแบบนั้นคงตายไปไม่รู้กี่รอบแล้ว"
ปีศาจรับใช้ประหลาดใจเล็กน้อย "ท่านราชา เจ้าหัวโล้นนั่นเก่งกาจขนาดนั้นเลยหรือขอรับ ถึงกับต้องให้ท่านใช้น้ำเต้ามิติเลยหรือ"
ต้าโปหลัวนึกถึงประสบการณ์สยองขวัญในวันนั้น ในใจก็ยังรู้สึกหวาดผวาอยู่บ้าง "ตั้งแต่ข้าเกิดมา ไม่เคยสัมผัสกับไอพลังที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นมาก่อน นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้ารู้สึกว่าถ้าไม่หนีก็ต้องตายแน่"
ปีศาจรับใช้ตกตะลึงอย่างยิ่ง ต้องเป็นตัวตนระดับไหนกันถึงทำให้ท่านราชาตื่นตระหนกได้ถึงเพียงนี้
"ยังดีที่ตอนนี้ท่านใช้น้ำเต้าโยนมันไปยังอีกโลกหนึ่งแล้วขอรับ"
"ถูกต้อง ขอเพียงไม่มีมัน ในโลกใบนี้ข้าก็ไร้เทียมทาน" ต้าโปหลัวกล่าว "แต่ก็ไม่อาจพูดได้ว่านอนหลับสบายไร้กังวล มิติที่น้ำเต้าเชื่อมต่อนั้นล้วนมีช่องโหว่อยู่จุดหนึ่ง หากมันหาช่องโหว่เจอ ก็ยังมีโอกาสกลับมาได้อยู่ดี"