กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 340 กวาดเรียบสามคน
ซูฝานบังคับเสี่ยวหงให้กระโดดอยู่กับที่สองสามที แล้วลองเหวี่ยงหมัดดู
ลื่นไหลดีแฮะ ลื่นกว่าเกมคอมพิวเตอร์เสียอีก แถมไม่มีแรงสั่นสะเทือนเลยสักนิด นั่งอยู่ข้างในปลอดภัยสุด ๆ
คงเพราะผู้ออกแบบคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ควบคุมเป็นอันดับแรก ถึงจะขาดความสมจริงไปบ้าง แต่นี่ไม่ใช่การเล่นเกม ทว่าเป็นเครื่องที่ต้องออกสู่สนามรบไปสังหารสัตว์ประหลาดต่างมิติจริง ๆ
แบบนี้ซูฝานก็โล่งอก ตอนแรกเขายังแอบกังวลว่าถ้าขยับตัวแรงเกินไปจะทำให้หมี่ลี่เอ๋อร์เจ็บตัวหรือเปล่า...
คู่ต่อสู้คือเจ้าหุ่นร่างยักษ์ตัวอ้วนที่ยืนอยู่ข้างเสี่ยวหงเมื่อครู่ ซูฝานมองปราดเดียวก็รู้ว่าคนขับเป็นมือใหม่ พอขึ้นลานประลองมาได้ก็เหวี่ยงค้อนยักษ์ทุบเข้ามาดื้อ ๆ ทันที
“เอาละครับ ดูเหมือนผู้เข้าแข่งขันฝั่งสีน้ำเงินจะไม่เห็นคู่ต่อสู้ในสายตาเลย พอเริ่มเกมก็เปิดด้วยการโจมตีหนักที่เผยช่องโหว่บานเบอะ!”
ซูฝานปัดคันบังคับเบา ๆ แล้วดันไปข้างหน้า เสี่ยวหงโยกหลบการทุบหนักหน่วงนั้นได้อย่างพลิ้วไหว แล้วสไลด์ไปโผล่ด้านหลังของเจ้าหุ่นอ้วนตัวนั้น
“การควบคุมชุดนี้ช่างลื่นไหลเหลือเกิน ดูท่าผู้เข้าแข่งขันท่านนี้จะคุ้นเคยกับการควบคุมเป็นอย่างดีทีเดียวครับ!”
อาศัยจังหวะที่หุ่นอ้วนโจมตีเสร็จแล้วตัวยังโคลงเคลงไม่หยุด เสี่ยวหงก็กระโจนเข้าใส่ประหนึ่งเสือตะปบเหยื่อ ซัดหมัดฮุกซ้ายตามด้วยฮุกขวา ก่อนจะประสานสองกำปั้นเข้าด้วยกันแล้วทุบลงบนกะโหลกศีรษะของเจ้าอ้วนอย่างจัง