เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 334 ข้าพนันว่าในปืนเจ้าไม่มีกระสุน
“...สาม สอง หนึ่ง ยิง!”
พริบตานั้น ปืนกลนับร้อยกระบอกระดมยิงพร้อมกัน ลำแสงเพลิงพุ่งตรงเข้าใส่ซูฝานกับหมี่ลี่เอ๋อร์
อาเหารู้ดี ปืนกลพวกนี้ผ่านการดัดแปลงมาแล้ว สามารถฉีกกระชากหนังหนาเตอะของพวกสัตว์ประหลาดด้านนอกได้อย่างง่ายดาย
หากนำมาใช้กับร่างมนุษย์...
ทว่าเขาถูกหุ่นรบสองตัวล็อกตัวไว้แน่น ทำได้เพียงเบิกตากว้างมองห่ากระสุนที่สาดซัดลงมาราวกับสายฝน
ซูฝานกอดหมี่ลี่เอ๋อร์เอาไว้ เผยแผ่นหลังทั้งแผ่นรองรับดงกระสุนปืน
“อย่านะ อย่า อย่า...” อาเหาแผดเสียงร้องแทบขาดใจ น้ำเสียงปนสะอื้น
แต่ไม่มีใครสนใจเสียงตะโกนของเขา ลำแสงเพลิงยังคงพวยพุ่งเข้าใส่ซูฝานอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นควันดินปืนฉุนกึกคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ ค่อย ๆ กลืนกินร่างของซูฝานเข้าไป