กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 331 ศัตรูตัวฉกาจต้าโปหลัว
มันใช้ขาหน้าข้างหนึ่งยันกำแพงไว้ ปากคาบกิ่งไม้แห้งท่อนหนึ่ง
ผู้คนในที่นั้นไม่มีใครหัวเราะเยาะมันเลยสักคน มีแต่เปี่ยมล้นด้วยความเคารพเลื่อมใส
สายตาคู่นั้น——
คือความเด็ดเดี่ยวพร้อมสละชีพอย่างแท้จริง
มันก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว ฝีเท้าดูผ่อนคลายแต่หนักแน่น
“ฮัสกี เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ!” เสี่ยวจี๋เสียงร้องไห้ตะโกนลั่นอยู่ข้างหลัง
ฮัสกีหันกลับมา เผยรอยยิ้มซื่อบื้อดูโง่งมออกมาคราหนึ่ง
มันหันกลับไป สูดลมหายใจเข้าลึก
“เข้ามาเลย!”